یک روز بهیادماندنی در کنار رهای دوستداشتنی
رهای عزیزم؛ زندگی پر از لحظههای قشنگی است که باید آنها را کشف کرد، از آنها آموخت و با تمام وجود از آنها لذت برد. کنجکاو باش، سؤال بپرس، چیزهای تازه یاد بگیر، رؤیاهای قشنگ در سر داشته باش و برای رسیدن به آنها تلاش کن.
همیشه سعی کن از دیروز خودت یک قدم جلوتر باشی؛ تواناییهایت را کشف کن، استعدادهایت را پرورش بده و به جای مقایسه خودت با دیگران، مسیر رشد خودت را دنبال کن. یادت باشد زیباترین رقابت زندگی، رقابت با خودِ دیروزت است؛ تا هر روز به آنچه میتوانی باشی، نزدیکتر شوی و روزی به بهترین نسخه از خودت برسی.
در مسیر زندگی، گاهی موفق میشوی و گاهی چیزهای تازهای یاد میگیری؛ گاهی همهچیز مطابق خواستهات پیش میرود و گاهی باید با صبر و امید، دوباره تلاش کنی. به خودت ایمان داشته باش، مهربانی را فراموش نکن و هیچوقت شوق یادگرفتن و دنبال کردن آرزوهایت را از دست نده.
و اما رهای نازنین؛ از روزهای کودکیات خوب لذت ببر... از خندههای بیدلیل، بازیهای کودکانه، دوستیهای شیرین، شیطنتها و تمام لحظههای سادهای که شاید امروز معمولی به نظر برسند، اما روزی به قشنگترین خاطرات زندگیات تبدیل شوند.
باور کن این روزها خیلی زود میگذرند؛ یک روز چشم باز میکنی و میبینی بزرگ شدهای و دلت برای همین روزهای ساده، همین خندهها و همین دنیای کوچک و دوستداشتنی تنگ شده است.
پس رها جان، عجلهای برای بزرگ شدن نداشته باش؛ کودکی کن، بخند، بازی کن، رؤیا بباف و از تکتک روزهایت خاطره بساز. بزرگ شدن خودش از راه میرسد، اما روزهای کودکی دیگر تکرار نمیشوند...


یک روز بهیادماندنی در کنار رهای دوستداشتنی
